Aşamamanı anlıyorum hiç kolay bir psikoloji değil ancak yaşayan anlar
Öz babam tarafından kirletildım 7.8 sınıftaydım heralde tam hatırlamıyorum hemde bir kaç kez
Ve bunu anlamam yıllar sürdü evlenince anladım ne yaşadığımı
Çoçuk olmadı boşa dedı damadına kız mi yok dedı ayrıldım okulda çalışıyorum iş yerinde eski kayınvalidem babam rezillik çıkartırdı hep
Bırakıp çıktım ülkeyi
Bir daha erkek milletine güvenemedim uzun zaman
Sonra eşimle tanıştım o kadar iyi geldi ki bana bir gram düşünmedim soru kalmadı kafamda
Ama istemedım evlilik çoçuğum olmayacak denmiştı hem benden beş yaş küçüktü
Beraber yaşıyorduk zaten Defneyi oğrendim iki buçuk aylikken kapıya yattılar evindekiler ilk torundu kızım israr kiyamet nikahtan geçtik
Değişen bi şey olmadı sadece kağit
Oğlum oldu şükür hiç çoçuğum olmaz sanarken nasip ettı
Hayalını bile kuramadığım şeyleri nasip etti yatıp kalkıp şükür ediyorum sadece
Babama gelirsen ben hiç depresif düşünmedim yapımdan olsa gerek hep iyi olacağına inandım
Onla konuşmuyorum on seneyi aşmiştır görmedim de
Güçlu ol sen bi annesin insan getirdın dünyaya ve büyütüyorsun bundan daha önemli bir şey olabilir mi
Sen güçlüsün değerlisin kimse sana o olayı tekrar yaşatamaz buna inan geçecek 🙏